Önce uzaktan baktım sana, sonra o uzaklara senden baktım. 

Elini tutmayı çok istedim ben. 

Dudaklarından dökülen her kelimeyle öpüşmeyi.

 İnsanlardan arınırken sana karışmayı delice istedim. 

Sesinin buğusunda çiçek resimleri çizmeliydin bana.

Ben gülümserken içimdeki kelebeklere beni sevdiğini fısıldayıp mutlu olmalıydım çocuklar gibi. 

Arafın göbek deliğinden kaçıp Arafat'ın gül kokusunda vardım ya soluğuna, 

Ölsem de gidemem diyordu' yüreğimi bağışladığım... 

Sonra yine o veda anı düşüyordu aramıza ve ben sustuklarımı yüzüne vurmuyordum hiçbir suretle.

Bu gece çok ağrıtmayacağım başını merak etme ve çok kalmayacağım yanında. 

Üstelik şarap falan da getirmedim gelirken; şu mumları da söndür, romantizm dedikleri şeyi istemiyorum. 

Var mısın, yok musun anlamıyorum ben. 

Söylesene, derdin ne senin? 

Bi insanın hayatına ya girersin ya da def edip gidersin. 

Tarafın olmalı; ya aşktan yanasındır ya da ayrılıktan. 

Oysa kalışların ürkek senin, gitmelerin çekingen. 

Ne yaklaşacak kadar cesur ne uzaklaşacak kadar gözü karasın. 

Yol göster bana: sana ulaştığımı sandığım an aslında hiç bulamamış olduğumu fark ediyorum. 

Yanında olmak güzel ama inan bana yerimde olmak istemezdin. 

Bu yüzden ertelenmiş bir son beklemeyeceğim. 

Ya git benden ya da beni kendime getir artık.

Geç değil.
Belki yine yaslarız başımızı zamanın sıcak kollarına. 
Belki bir sonbahar geçer ömrümüzden
Dökülen yaprakları toplarız belki
Belki de gökyüzüne sarılırız .

Geç değil.
Belki bir kar tanesi uyur omuzlarımızda.
Güneşten kaçarız belki.
Ben sana ayaz olmam.
Ben ısıtırım seni.
Ben ısınırım seninle.
Ben sensiz soğuğum
Ben seninle üşümem.
Ben sana üşürüm bir tek.
Belki ateşi buluruz ilkel bir çağın kundağında.
Belki zaman bırakır peşimizi.
Belki korkusuzca yaşarız.
Ölümsüz olmak değil niyetim.
Belki ölümü kıskandırırız.

Geç değil henüz.
Özlemeyi bırakıp elini tutabilirim belki.
Hala umudum var
Belki ummaktan vazgeçip sana gelebilirim.
Beni kabul et.
Yine sevebilirim seni. 

B.K

Yiğit harmanları, yığınaklar,

Kurulmuş çetin dağlarında vatanların.

Dize getirilmiş haydutlar,

Hayınlar, amana gelmiş,

Yetim hakkı sorulmuş,

Hesap görülmüş.

Demdir bu...

Demdir,

Derya dibinde yangınlar,

Kan kesmiş ovalar üstünde Mayıs...

Uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,

Çelik kadavrası korugan'ların.

Ölünmüş, canım,ölünmüş

Murad alınmış...

Gelgelelim,

Beter, bize kısmetmiş.

Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,

Susmak ve beklemek, müthiş

Genciz, namlu gibi,

Ve çatal yürek,

Barışa, bayrama hasret

Uykulara, derin, kaygısız, rahat,

Otuziki dişimizle gülmeğe,

Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...

Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,

Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret

Ve asıl biz biliriz kederi.

İçim, bir suskunsa tekin mi ola?

O Malta bıçağı,kınsız,uyanık,

Ve genç bir mısradır

Filinta endam...

Neden, neden alnındaki yıkkınlık,

Bakışlarındaki öldüren buğu?

Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...

Nasıl da almış aklımı,

Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,

Dost, düşman söz eder kendi kavlince,

Kınanmak, yiğit başına.

Bu, ne ayıp, ne de yasak,

Öylece bir gerçek, kendi halinde,

Belki, yaşamama sebep...

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.

Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,

Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık... 

Ve zehir - zıkkım cıgaram.

Gene bir cehennem var yastığımda,

Gel artık...

Maviye..Maviye çalar gözlerin, 

Yangın mavisine..Rüzgarda asi, 

Körsem,senden gayrısına yoksam 

Bozuksam..Can benim, düş benim, 

Ellere nesi? 

Hadi gel, 

Ay karanlık... 

İtten aç, yılandan çıplak, 

Vurgun ve bela ..

Gelip durmuşsam kapına ,

Var mı ki doymazlığım ? 

İlle de ille sevmelerim, 

Sevmelerim gibisi ? 

Oturmuş yazıcılar, 

Fermanım yazar ..

N'olur gel, 

Ay karanlık... 

Dört yanım puşt zulası, 

Dost yüzlü, 

Dost gülücüklü 

Cıgaramdan yanar. 

Alnım öperler, 

Suskun, hayın, çıyansı. 

Dört yanım puşt zulası, 

Dönerim dönerim çıkmaz. 

En leylim gecede ölesim tutmuş 

Etme gel, 

Ay karanlık..

Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde  

Oysaki seninle güzel olmak var  

Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi  

Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda  

Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.  

Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte  

Sen de bir başkasına  veriyorsun daha güzel  

O başkası yok mu bir yanındakine veriyor  

Derken karanfil elden ele.  

Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle  

Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil  

Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk  

Birleşiyoruz sessizce.  

Bir akşam üstüdür şarabî

Bahçeler ve dağlar üzre hükümran

Tam dünyayı dolaşmak saatindesin

Ay ışığı su içer birazdan.

Kızarmış kalçalarını çanlar

Alabildiğine vurur

Manşetlerde kilometre kilometre yalan

Sallanır durur.

Sen çocuk tulumunda

Matbaa mürekkebi

Rüsva olmuş ellerin emeği

Alıp götürmüşler dost dediğini

Almış rüzgârlar içini.

Ümide benzer

Sevdaya

Soğuk bir namludur

Kör ve pusuda

Ense kökünde zulüm

Ve sermiş cânım sofrasını dört başı mâmur

Burnun dibine

Hürriyet.

Seviyorsun mümkün

Aranızda kurşun

Yasak bölge var

Sen genç

Sevdan ölünecek kadar güzel

Kanunu yapanlar ihtiyar.

Masmavi bir masalsın şimdilerde..

Sonu sekiz noktayla biten..

Masalı her okuduğunda,

Ve her sonunda masalın,

Sekiz noktanın her noktasında,

Yutkuna yutkuna,

Çığlık çığlığa yüreğinden

Derinlerde bağıra çağıra

Söyleğin yalanlara

Anlattığın dolanlara

Yaşattığın acılara

Baka baka..

Bile bile..

Utana sıkıla..

Yaka yaka..

Yana yana..

Nasip etmesin sana Tanrı..

Ağlamayı..

Ömrünce sürsün doğruluğu

Kendini bile inandırdığın yalanın..

Tepede düşüman kalmadı sanırım..

Belli ki bu kez vuruşmadın..

Teslim oldu düşman sandığın..

Sıktın kafasına, acımadın..

Besbelli..

Kaç aşkın katilisin..

Kaç düşmanın..

Kaç düşman sandığın..

Kaç yalanın..

Kaçak diye suçladığın..

Korkak diye suçladığın..

Sen üçsün, beşsin..

Sen siyahsın, yeşilsin..

Ne masalsın, ne şiirsin..

Alfabenin yirmisekiz harfisin..

Şimdi yeniden başla bence..

Sarı ol, üç ol , tek ol..

Hiç bir şey ol..

Df ol..

Sessizce haykıracaktım sana tabi, 

Sessizce ve kimsesizce..

Senin olmadığın yerde,

Ne olduğumu bilircesine..

Öylede yapıyorum şimdilerde,

Sessiz sessiz seviyorum seni, can içinde, candan içe..

Çocuk ruhuma öğretemediğin derinlik var ya hani, 

Şimdilerde,

Vurgun yiyorum her gece, ölürcesine..

Ve biliyorum ki ; 

Sen, bin kere daha seveceksin,

Ben, seni bin kere daha..

Eskisi kadar özlemiyorum seni,

Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlar da..

Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..

Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.

......Biraz yorgunum..

Biraz kırgın..

Biraz da kirletti sensizlik beni !

Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama

"İyiyimler" yamaladım dilime.

Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,

Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..

Gel diye beklemiyorum artık,

Hatta istemiyorum gelmeni..

Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.

Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum

Benim derdim yeter bana banane !!

Alıştım mı yokluğuna ?

Vaz mı geçiyorum, varlığından ?

Tedirginim aslında,

Ya başkasını seversem ?

İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem ..

Ben, birlikte kıyıya sürüklediğimiz kayıktan

saflığımı ve sabrımı aldım tek

kalanları kumsala göm sen de

yaz boyunca

nasılsa her keder eksilir

kendini doldurarak

sardunyalarla konuşarak çoğalttım

aramızdaki ayrılığı

sayarak çoğalttığım günleri tamamladım

kirpiklerimin arasına çektiğim tülde

yağmur durdu ve şimdi kış bitiyor

oysa kimse yokmuş dışarda

içim dışıma vuruyor

sardunyalara su vermekle unutamadığımız

şeymiş aşk:

alnından bir günaydın gibi düşürdüğüm sabah,

sağ yanımda unuttuğun keder.

Ben sana hep üşüyordum,

Çünkü kıştım..

Nakıştım, bakıştım..

İnkar etmiyorum da bunu..

Seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım..

Ve lütfen inkar etme;

Sana en çok ben yakıştım..